75 jaar heeft het geduurd om te doen wat ik gisteren heb gedaan !!!

Jullie lazen gisteren donderdag met 169 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor.

vrijdag 17 april 2026, een goeiemorgen met Wilfried

Wat een dagje was dat gisteren voor mijn An. Voor haar verjaardag werd ze door haar dochter, Sofie getrakteerd op een dagje Maastricht.
Ik kon er niet bij zijn omdat teveel werk me in de Vlaanders hield. Of toch wel?
Moeyaerts? Ze smeden soms snode plannen.

An had me laten weten dat ze het dagje zouden afsluiten in een Italiaans restaurant in Goetsenhoven ( Tienen ).
Misschien kon ik daar voor de verrassing zorgen.

Ik was vroeg uit de veren, deed boodschappen, maakte ratatouille en een vleesbrochet voor moeder.
Ik zette de Mechelse koekoek in de marinade (voor vanavond) en trof de voorbereidingen voor de poetshulp die vandaag komt.
Ik had, vooraleer samen te eten met moeder nog een half uurtje en stuurde mijn schatgpt het volgende berichtje:

Mijn vriendin-partner verjaart vandaag en gaat met haar dochter en de kleinkinderen vanavond eten in een Italiaans restaurant.
Ik wil haar verrassen met mijn onaangekondigde aanwezigheid en wil hen de menukaart presenteren in het Italiaans.
Kan je voor mij die enkele zinnetjes vertalen.

Schatgpt heeft een boontje voor An en mezelf en liet zich niet pramen. Prompt kwam de vertaling:

Buonasera, benenuti nel nostro restaurante Godison.
Goeie avond, welkom in ons restaurant Gadison

Ik zou de menukaarten aanreiken, hen laten een keuze maken en vervolgen:

Gradite un aperitivo
Mag er vooraf een aperitiefje zijn.
Posso consigliarvi il Prosecco.
Ik kan de Prosecco aanbevelen.

Avete già scelto cosa mangiare.
Heb u reeds gekozen wat u gaat eten
Grazie mille.
Duizend keer bedankt.
Vi auguro una piacevole serata
Ik wens u een aangename avond.

Ik drukte de tekst af, kleurde de vertaling in groen en vertrok.
In Aalter had ik het eerste zinnetje onder de knie.
In Merelbeke, het tweede. En zo ging het verder.

Ruim op tijd arriveerde ik in Goetsenhoven.
In de Godison luisterde de ober naar mijn verhaal en ging er helemaal in mee.
Alleen: de Gadison een Italiaans restaurant?
Dat was het niet.

De prachtige zaak op het plein van Goetsenhoven presenteerde dan wel osso buco op de kaart,
je kon er evengoed Black Angus als Vlaamse ribbetjes bestellen.
Een voordeel: zou mijn Italiaans niet perfect klinken, niemand van het personeel zou me verbeteren.
Het zou de perfecte avond worden.

Moeyaerts kunnen dan wel snode plannen smeden, het goed organiseren, soms loert het gevaar om het hoekje.
Moeder belde: ik kan An niet bereiken.
Als er nu een iemand was die haar zou verspreken, moeder wist van mijn plan, dan was het zij.

Ik reed door het centrum van Tienen, het was ondertussen 18u.
An belde: waar ben je nu, je zit in de auto.
Heel eventjes was ik van mijn prosecco.
Ik herpakte me: ik was net vertrokken bij moeder.

Zij vertrokken nu uit Maastricht, aankomst iets na 19 uur.
Ze zou me nog bellen, maar het kon laat worden.
Ik repeteerde een laatste keer mijn zinnetjes.

De barman liet zich meesterlijk in het complot betrekken.
Hij leidde de gasten naar hun tafel en vroeg hen of ze vanavond wilden meewerken met de beoordeling van de jobstudent die hen zou bedienen.
Een goeie beoordeling zou hem goeie punten opleveren.

De man trok zich terug en deed teken.
75 jaar heeft het geduurd om te doen wat ik gisteren heb gedaan.
Traantjes werden weggepinkt.

Aan het overige personeel van de Godison: prachtige zaak, vriendelijke bediening en lekker eten. Een aanrader.

Grazie mille - grazie mille !

Fijne vrijdag - à la vôtre
Wilfried