Chique boel: pinten-sharing!

Jullie lazen gisteren zondag met 185 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor

Maandag 22 juni 2026, een goeiemorgen met Wilfried

We waren op de afspraak.
Sommigen kwamen goed getimed op het perfecte uur aan.
Niet evident als je ’s morgens nog aan de grens van Italië met Zwitserland staat.

Had ik enkele weken terug nog moeite om een voetbalmatch op het scherm in de tuin te krijgen, dan ging het nu vanzelf
Al doende leert een mens.

Wie minder op de afspraak was?
Onze Rode Duivels.
Een tweede keer lieten we ons, de supporters en de spelers, in de luren leggen.
Je zou kunnen denken: na de miskleun van de Duivels tegen Egypte in hun eerste groepswedstrijd zullen ze nu wel weten hoe het moet.
De Nederlanders en Spanjaarden toonden het hen voor.
Niks van!
Gelukkig bleven wij niet op onze honger zitten.

Patje en Petra zorgden voor een lekkere pasta.
Guido zorgde voor het aperitief.
Het is hem vergeven. Waarom? Hij had het zelf eerder nooit gedronken.
Het was een drankje waarvan je dacht: het is al eerder eens gedronken.
Moraal van dit aperitiefverhaal: geef nooit een gekregen cadeau door. Het blijft steeds een risico.
Zeker als je het schenkt in glazen met het opschrift: ’t Klein Risico!

Je begrijpt het: wat hebben we genoten van de…commentaar op het aperitief, de lekkere pasta, de prima beeldkwaliteit op groot scherm onder de lindeboom,
het gekwaak van kikkers, voorbijrijdende fietsers, de aangename temperatuur en …het bier.

Prachtige uitvinding ter plaatse: we deden aan ‘sharing’.
Telkens één pint voor de vier mannen. Perfecte avond, toch voor ons.

En zeggen dat we vrijdag om 05.00u opnieuw paraat zijn. Opnieuw vol goede moed want normaal is derde keer – goede keer.

Fijne maandag – à la vôtre
Wilfried