Duifje komt thuis

Jullie lazen gisteren maandag met 202 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor

dinsdag 19 mei 2026, een goeiemorgen met Wilfried

Hoe het gaat met onze duiven? Lang geleden dat ik er iets over schreef.

Zoals ze indertijd onverwacht, het zal nu een groot jaar geleden zijn, hun nest maakten op ons terras, zo onverwacht bleven ze plots weg.
Wat alarmerend was: ze lieten twee eitjes in volle broedtijd in het nest achter. Wat er gebeurd is hebben wij het raden naar.
We hadden er ons reeds bij neergelegd iedere ochtend, bij het optrekken van het rolluik, onze duifjes niet meer te kunnen begroeten.
Geen show meer op de ballustrade. Geen ruzie maken met hun jongen die volwassen waren geworden.

En zie, plots hebben we weer bezoek.
Het waren de jongen die de weg terugvonden.
Sinds vorige week is ook een van het ouderpaar terug.
Is het het mannetje of is het de duivin? We weten het niet.

Wat er wel gebeurd is?
Ze is ergens tegenaan gevlogen of komen vast te zitten.
Haar ene pootje kon ze niet meer gebruiken.
Ze bewoog zich over het terras, meer op de toppen van haar vleugels dan lopend op haar pootjes.
Maar er zit beterschap in. Het pootje herstelt.
Toch blijft ze nog liever op de ballustrade zitten dan er op te staan.

En soms, zoals deze ochtend maakt ze zich op voor een nieuwe dag. Plots is er weer leven op ons terrasje.

Fijne dinsdag – à la vôtre
Wilfried