Een droom met een barst

Jullie lazen gisteren donderdag met 120 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor

vrijdag 23 januari 2026, een goeiemorgen met Wilfried

Moeilijke slaap gehad. Eerste keer wakker om… half vijf. Ik nam de wijze beslissing de wekker in te stellen op 8 uur.
Om half zes was ik er terug, om half zeven opnieuw. Ik ben uiteindelijk kwart voor zeven opgestaan, nadat er een einde was gekomen aan mijn droom.

Als ik droom, dan gebeurt dat altijd tijdens de ochtenduren.
Blijkbaar is de vaste slaap dan weg en droom je zoals je slaapt: in schijfjes.
Het was een merkwaardige droom die uiteindelijk eindigde met een wijze les: niet altijd goedgelovig zijn.

Hier gaan we:

Twee jonge hippe mannen komen tijdens m’n tweede schijfje slaap de wijnshop binnen. Ze willen wijn kopen.
Ze hebben een duidelijke voorkeur en laten verstaan dat ze wel iets van wijn kennen.

Of ik een lekkere Pouilly Fumé heb? Die heb ik, meerdere zelfs.
Ze kopen uiteindelijk een karton met 6 flessen Langoux en vertrekken. Einde van het tweede deeltje slaap.

Ik raak opnieuw in slaap en daar zijn ze terug.
De ene met het karton wijn onder de arm, de andere met een halfvolle fles in de hand.
'Hey maat, er stak tussen de flessen een halfvolle, kijk er is een klein barstje in,
ik denk dat ze tijdens het transport is uitgelopen'.

Zonder bril en met slapersogen is het moeilijk te zien, maar het is mogelijk.
Ik verontschuldig me voor het ongemak wat ze zelf helemaal niet erg vinden.
De kerel met de halfvolle fles voegt er nog aan toe: 'heb je nog een ander domein, deze vinden we niet zo lekker'.
Geen probleem: ik geef in ruil een karton Sancerre mee. Iets duurder, dat wel, maar voor mij is het ok.

De hippe mannen vertrekken tevreden, ik val in mijn zoveelste slaap maar schiet plots wakker:
hoe weten die gasten dat hun Pouilly Fumé niet lekker was? Door een halve fles leeg te drinken?

Het is kwart voor zeven, ik sta op, helder wakker.