Gelukkig was het de oorlog niet
Jullie lazen gisteren vrijdag met 137 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
zaterdag 28 maart 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Ziet de oorlog er zo uit? Dat was wat ik me afvroeg toen ik deze week op een ochtend door de Vissersstraat in Blankenberge liep.
Gelukkig was het dat niet.
Hopelijk blijven we gespaard van het lijfelijk leed waarvan we op TV en andere nieuwskanalen dagelijks getuige zijn.
Neen, het waren geen oorlogsbeelden waarvan ik getuige was, maar de afbraak van een rij ouden panden in de Vissersstraat.
Ze ruimen straks plaats voor nieuwbouw.
Door de afbraak en de nieuwbouw die in de steigers staat viel mijn oog op iets waar ik misschien te weinig aandacht voor heb.
Altijd gehaast van hot naar her verzuim ik eens opzij of naar omhoog te kijken.
Tussen de nieuwbouw en de tot op de draad versleten huizen prijken prachtige gevels van mooi onderhouden huizen.
Pareltjes in de bouwkunst, steen per steen opgebouwd.
Zo eindigt mijn dagbegroeting, die eerder dramatisch begon, toch op een mooie positieve noot.
Het maakte die ochtend in de druilerige regen toch mooi.
Fijne zaterdag – à la vôtre
Wilfried
