Het zou wat geweest zijn: de schubben van een walvis?
Jullie lazen gisteren donderdag met 304 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
vrijdag 18 september 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Gisteren te gast in Aarschot.
Mooi met z’n begijnhof en nog enkele pareltjes.
Wij concentreerden ons op de Loods met bijhorend de Knoet.
Die Knoet was wel vandoen.
De gezellige zaal had niet de infrastructuur om onze voorbereiding voor 44 mensen af te werken.
Daarvoor moest uitgeweken worden naar de aanpalende Knoet.
Uiteindelijk viel het allemaal op z’n pootjes en konden we onze presentatie op perfecte wijze brengen.
Met dank aan het bestuur van Neos voor de extra inspanning.
Het werd een toffe namiddag met een zeer aandachtig publiek.
Ik had het over Nonkels, rateldutsen, Wim Lybaert, maar vooral over de historiek van de Vlaamse Visserij.
Nooit eerder tijdens een voorstelling ging ik aan het fluiten.
Hoe krammikig het me ook verging, het was een goede hint naar het gebruik van dat witte ding dat ik de mensen toonde.
Alhoewel iemand dacht aan een schub van een walvis.
Een kalk schelp uit het lijf van een inktvis. Vroeger staken we het tussen de tralies van ons kanariekooitje.
Na afloop – 17.30u – mocht een Westmalle best smaken.
Daarmee probeerden we de files op de Brusselse ring te omzeilen.
Ofwel dronken we er eentje te weinig ofwel waren de files op deze donderdagavond groter dan anders.
Anderhalf uur om naar Aarschot te rijden – meer dan twee uur om terug te rijden.
Het kon het goede gevoel van een perfecte namiddag niet bederven.
Fijne vrijdag – à la vôtre
Wilfried
