Niet proberen het te begrijpen: hoe zot is dat!
Jullie lazen gisteren woensdag met 252 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor.
donderdag 2 juli 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Ik ken niks van voetbal en zal het nooit begrijpen.
Ik kan me wel troosten dat er gisteren niemand op deze aardbol rondliep die het begreep.
Het was een eenzaat in ons clubje van negen die vond dat België meer verdiende dan wat het tot in minuut 86 had bereikt.
Ze bakten er gewoon niets van.
De trainer kon je niets verwijten. Hij stelde de ploeg op zoals half België erom had gesmeekt.
Met Vanaken, Debruyne en Tielemans als een middenveld dat kon uitgaan van eigen technische vaardigheden.
Hallo kroket?
Een trainer is maar zo goed als zijn spelers op het veld.
De mannen die het moesten doen gaven niet thuis.
Rudy Garcia haalde de strop rond zijn nek nog wat meer aan toen hij zijn wissels uitvoerde.
Ik zat net niet in de auto om naar huis te rijden toen Lukaku scoorde.
Toch weer hij.
En ik zat wel weer met mijn neus op de TV toen Tielemans de stand in evenwicht bracht: 2-2.
Dan was er die pynalty. Daar konden we ook vijf minuten over discussiëren.
Zolang bleef die Senegalese voetballer geknield op de stip zitten.
Een originele manier om de spanning er in te houden.
Ik dacht: straks neemt hij de pynaltystip mee naar huis en wordt de match voortijdig afgefloten.
Het gebeurde niet en het werd 3-2.
Ik heb net de reacties op de voetbalmatch in de wereldpers gelezen.
Ik ben dus niet alleen: wie begreep daar gisteren iets van?
We krijgen dinsdag in het holst van onze nacht een herkansing. De vraag: met welke spelers?
Fijne donderdag – à la vôtre
Wilfried
