een ricardke, 'n kleintje
Jullie lazen gisteren woensdag met 125 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
donderdag 29 januari 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Het gerecht op woensdag om samen met moeder te gebruiken in haar serviceflat werd onverwacht aangepast.
Het werden niet mijn tongfilets met venkel en tomaat zoals ik ze maandag al ’n keer had klaargemaakt,
maar boeuf bourguignon die broer Ivan naar moeder bracht.
Ik belde haar met de melding dat ik de frietketel en kroketjes zou meebrengen.
Ik schikte alles zo handig mogelijk zodat de oversteek van onze opengebroken straat me niet al teveel last zou bezorgen.
Op weg naar moeder hield ik halt in de supermarkt voor een zak…ijsblokjes en een fles…rode wijn.
Ik maakte me zo klein mogelijk om niet op te vallen bij de wijnrayon.
Mis poes: de vriendelijke uitbaatster zegde me goeiedag.
‘Moet je, je voorstellen’, legde ik haar uit ‘ ik heb meer dan 3000 flessen in de stockage maar ik vergeet er een mee te brengen.
Nu moet ik hier een fles rode wijn kopen die past bij de boeuf bourguignon.
‘Ik moet je waarschijnlijk geen uitleg geven’, lachte ze, ' je kent er veel meer van dan ik.’
Met de waarschuwing ‘Wilfried, je mag het vet niet laten aanbranden hé’, schonk ik moeder en mezelf een ricard in.
Geen boeuf bourguignon zonder een glas pinot noir, geen plat de jour zonder een ricard vooraf.
Moeder genoot van haar klein ricardke*.
Het was net alsof we net waren afgestapt bij ne routier op weg naar Marseille.
- Met een klein ricardke bedoelt moeder: niet teveel water
Fijne donderdag – à la vôtre
Wilfried
