Geen klassieke tomaat-garnaal met friet
Jullie lazen gisteren woensdag met 145 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
donderdag 5 maart 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Eten wat de pot schaft! Het voordeel: wanneer je zelf die pot kunt klaarmaken.
Als je dan nog eens hulp krijgt, dan wordt dat gemakkelijk en zeker niet minder smakelijk.
Dat is wat gisteren gebeurde, eigenlijk eergisteren reeds.
De voorbereiding op de start van onze presentatie in Marke liep zo vlot, we hadden tijd over.
Tijd over en ongepelde garnaaltjes over.
Ivan en Werner zetten zich aan het werk, pelden mijn garnaaltjes .
‘Hier heb je eten voor morgenmiddag’, gaf Ivan mee.
Ik giing gisteren aan de salg.
Het werd geen klassieke tomaat-garnaal met friet, want tomaten had ik niet en de frietketel had ik achtergelaten bij moeder in de serviceflat.
Ik had me voorgenomen: ik kom niet buiten behalve om de vuilzak buiten te zetten.
Ik moest me dus behelpen met wat er was.
In de koelkast staken enkele stalen witloof die ik in ringetjes sneed, besprenkelde met wat citroen en in de mayonaise draaide.
Ik had gebakken aardappelplakjes in gedachte.
Maar de in schijfjes vast gekookte aardappel smaakten zo heerlijk dat ik ze lauw gekookt serveerde bij mijn ruime portie garnaaltjes met witloof.
Er was ook nog wijn van de zondagavond: eentje uit de Schönenbourg Riesling Alsace collectie.
Ik wenste me zelf smakelijk en bedankte binnensmonds Ivan en Werner.
En of het gesmaakt heeft!
Vandaag ga ik koken voor moeder.
Het wordt rog met van die goeie patatjes en de rest van het witloof.
Dit keer gestoofd met wat room en mosterzaadjes.
Vandaag zal de fles riesling opnieuw zijn waarde bewijzen. Ditmaal gaan we tot de bodem.
Fijne donderdag – à la vôtre
Wilfried
