We zijn verhuisd ('t is te zeggen: de duivenjongen)
Jullie lazen gisteren vrijdag met 169 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
zaterdag 14 maart 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Dinsdag was er niet alleen de beurs van Neos in Leuven waar we onze stand hadden, er was ook een speciale opdracht.
Een opdracht waarvan we ons afvroegen hoeveel kans op slagen het zou hebben. 30 tot 35 dagen na de geboorte vliegen duivenjongen uit.
Ze dan nog oppakken wordt moeilijk tot onmogelijk.
We zaten op net geen 30 dagen, de jongen hadden het nest verlaten en trippelden wat rond op het terrasje.
We wachten tot het donker was en ontdekten ze beiden onder een terraszeteltje.
An had ze de pas afgesneden met het plaatsen van een karton, maar ze zelf oppakken durfde ze niet.
Het was mijn beurt.
We kantelden het zeteltje en braafjes nam ik ze een voor een op en stak ze in een duivenmandje.
Zo gemakkelijk ging het.
Ondertussen had ik gebeld naar Etienne en Claudine, hun nieuwe thuis.
We zouden vertrekken, de picon mocht koud gezet worden.
Toch een vraagje van An naar Claudine toe: of de jongen, om het gewoon te geraken aan de nieuwe mensen,
de eerste nacht bij hen op de kamer mochten slapen.
Claudine ging ermee akkoord en zou haar plaatsje naast Etienne inruilen voor een stok in de duiventil.
Eens ten huize van vervulde Etienne de formaliteiten.
Neen een naam hadden ze nog niet.
Hij ringde de duifjes met een …blauw en een zwart ringetje zodat ze voor An altijd herkenbaar zouden blijven.
In de pot belanden was niet toegestaan. Vele kleintjes maken met Zedelgemnaars, dat wel.
Misschien neemt Etienne het koppel mee naar Jan Breydel. Zo kunnen ze, voor de match begint, een show verzorgen
zoals hun grote broers Harly bij de Go Ahaed Eagles in Nederland en Kayla van Cristal Palace.
En ondertussen, de ouders? Ze zijn er opbnieuw klaar voor!
Fijne zaterdag – à la vôtre
Wilfried
