Ik heb An niet moeten imponeren, zoals duiven dat doen, om haar aan de haak te slaan
576 keer bedankt om gisteren vrijdag mijn dagbegroeting te lezen. Jullie waren inderdaad met 576, een nieuw record
zaterdag 11 april 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Ik denk dat ik het eerder reeds heb geschreven, of toch niet? Maar ons duivenkoppeltje in Leuven is riebedebie.
Weg, spoorloos! Met in het nest twee achtergelaten eieren.
An heeft na twee dagen de eieren gebroken.
Twee jongskens die het dit keer niet overleefd hebben.
Het is gissen naar de oorzaak van het onverwachte vertrek van de duiven, halfweg de broedtijd.
Feit is dat de Delaize af te rekenen had met de last van tientallen duiven die gretig afkwamen op kruimels van de door de studenten terplaatse opgegeten broodjes.
Hebben de mensen van Delhaize maatregelen genomen? En hoe doen ze dat?
Ik ben te rade gegaan bij Etienne die als kweker van duivejongen onze laatste duivenjongen gekregen heeft.
Blijkbaar bestaat er zoiets als een kunstroofvogel. In moderne tijden zou men het een roofvogeldrone kunnen noemen.
Zo'n ‘drone’ wordt gebruikrt door o.a. wijnboeren en fruittelers.
De jongen zien opgroeien tot ze konden uitvliegen zorgde elke dag voor animo op het terrasje.
Vreemde duiven werden niet toegelaten. Noch door het koppel, noch door An.
Maar sedert enkele dagen komt er een nieuwe duif haar plaatsje zoeken, samen met wat het vorige mannetje zou kunnen zijn.
'Hoe gebeurt dat eigenlijk', vroeg An zich af?
Hoe worden twee duiven een koppeltje en hoe kiest een duif zijn partner in zo’n grote hoop duiven?
Mijn antwoord was heel eenvoudig.
‘Ik heb jou ook gekozen uit een hele grote hoop.
Gelukkig heb ik, zoals onze duif, jou niet moeten imponeren met zotte dansmoves op een ballustrade.
Efkes m’n haar goed gelegd en het was koekenbak.'
Zouden duiven hun partner ook zo ver gaan zoeken. Voor mij was Leuven toch niet bij de deur.
Fijne zaterdag – à la vôtre
Wilfried
