Geen paters maar toch Karmeliet
Jullie lazen gisteren vrijdag met 163 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor.
zaterdag 23 mei 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Met An is moeder mijn inspiratiebron om dagbegroetingen te schrijven.
Neem nu deze week. Moeder moet op halfjaarlijkse controle naar de dagkliniek.
Broer Willy kon ze ’s morgens wegdoen, maar was nadien belet om ze op te halen.
Of ik kon rijden. Het was donderdag en kon me vrijmaken.
Moeder belde zelf om me te melden dat ze klaar was met de onderzoeken.
Ik reed naar Sint-Lucas in Assebroek, was er vijf minuten vandaan en kreeg een telefoon van het secretariaat:
nog een half uurtje en ik mocht mevrouw Leonie komen ophalen.
Moeder was blijkbaar gehaast maar moest toch wachten tot de baxter met ijzer volledig was leeg gelopen.
Nog maar pas in de auto of ik besefte waarom moeder naar huis wilde.
Naar huis maar dan liefst langs de ‘paters’.
Een kaarsje branden omdat de resultaten goed genoeg waren om de 100 te halen?
Bijlange niet.
"Gaan we een pannekoek eten bij de paters van Zevenkerke"? bedoelde ze.
Ik had een beter idee.
We reden naar de Maison in Ettelgem en bestelden er elk een Normandische pannekoek overgoten met een flinke geut calvados.
Nog een extra portie ijzer, lachte ik.
Laten we eerst een pint bestellen, gaf ze niet af, ik ben uitgedroogd van die kliniek.
Ik viel bijna uit mijn autostoel.
Was het niet bij de paters, een Karmeliet was ook goed, alcholvrij, dat wel.
Moeders: steeds een inspiratiebron!
Fijne zaterdag – à la vôtre
Wilfried
