Eindelijk: ik heb ze weer allemaal op een rijtje
jullie lazen gisteren dinsdag met 190 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor.
woensdag 1 juli 2026, een goeiemorgen met Wilfried
Eindelijk: ik heb ze weer allemaal op een rijtje. Wat een mens daar al niet moet voor doen.
Voelde me gisteren wat schuldig toen ik – lompen Vlaamsen boer – in de veel te kleine lift, veel te veel bagage in een keer wou meenemen.
Ik trof An met mijn ellenboog pardoes in haar gelaat.
Alles kwam goed.
Ze haalde haar trein mooi op tijd en was al weer bij haar positieven om mijn boek te verbeteren.
"Ik ben goed aangekomen", liet ze weten, toen de trein Leuven binnenrolde.
Deze ochtend druk in de weer: afwasje – de keuken wat uitdweilen – ontbijten - papieren van moeder in orde brengen.
Doe nooit twee dingen tegelijk – alleen vrouwen kunnen dat.
Ik dweilde en liep met mijn hoofd met volle kracht tegen de openstaande kastdeur van de borden.
Geen breuken: noch bij de borden – noch in mijn hoofd.
Meer zelfs: ik geloof dat ik ze sedert lange tijd opnieuw op een rijtje heb.
Zelfs efkes zot doen ben ik niet kwijt geraakt.
Gelukkig maar ???
Fijne woensdag – à la vôtre
Wilfried
