Strada Bianca
Jullie lazen gisteren zondag met 118 mijn dagbegroeting, bedankt daarvoor
Maandag 12 januari 2026, een goeiemorgen met Wilfried
We wilden geen risico nemen met de weersomstandigheden.
Uitgezonderd op de parking voor het appartement in Leuven was er geen vuiltje aan de lucht.
‘t is te zeggen; de lucht verspreidde een egaal grijze toon boven een smetteloos wit landschap.
Het was die grijze lucht die het met de tijd niet droog zou houden.
Een overgang van vriestemperatuur naar dooi was aangekondigd voor de volgende nacht.
Nu lagen de wegen er perfect bij. We wilden de dooi en de ongemakken voor zijn.
We kozen voor de weg langs het Meerdaalwoud en kwamen ogen te kort om de prachtige ongerepte panorama’s vast te leggen.
De wind had nog geen vat op de besneeuwde bomen. Hoe mooi was dat.
De weg van Courrière naar Noiseux zorgde voor geen problemen.
Naar Grande Enneille bracht een vermoeden een lichte paniek teweeg.
Zouden we het verraderlijke hellingetje van la rue sans issue* kunnen oprijden of zouden we zoals in …2011 de wagen moeten achterlaten?
Na de derde poging heb ik het opgegeven. Ook al omdat de wagen gevaarlijk zigzaggend naar beneden schoof.
Het duveltje was op slag onze trouwe helper. Zakken werden aan de handvaten opgehangen, bagage gestapeld.
We konden in 2 beurten ons hebben en houden transporteren.
Of het onze aanloop naar drie vakantiedagen om zeep hielp?
Bijlange niet: met het sprokkelhout, het proviand, beddengoed en zoveel meer waren we de cava en de rochefort niet vergeten.
Bij de eerste warmte van de Ardeense houtstoof klonken we op wat komen gaat.
La rue sans issue: doodlopends straatje / duvelje: handig werktuig om allerhande zaken te verplaatsen of weg te brengen, vooral kartons wijn
Klik op de foto's voor de titels
Fijne maandag – à la vôtre
Wilfried
